Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

3 sep

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Klik, klak, klik, klak, het geluid van mijn voetstappen echoot luid door de statige marmeren hal. Vele jaren geleden woonden de directeur en zijn gezin hier. Ik passeer de keuken, een badkamer en kom aan in een statige ruimte met zwaar eiken meubilair, tapijten en een gigantisch haardvuur. Vroeger waarschijnlijk de salon, vandaag de vergaderruimte. Een projector en enkele flipcharts staan klaar voor een workshop ‘Samen vooruit als 1 team’.

 

Een achttal mannen in besmeurde fluorgele werkkledij staan wat ongemakkelijk rond te draaien in die grote protserige ruimte. Het beeld is bevreemdend, ik glimlach en prijs me gelukkig om zo vaak verrast te worden in mijn job. Heel benieuwd naar hun verhalen nodig ik hen uit om een kring van stoelen te maken. Ik werk die dag voor het eerst met dit team dus kennismaken en verwachtingen delen met elkaar staan centraal.

 

Op gang…

Een kring maken verloopt moeizaam. Ik merk dat zitten zonder beschermende tafel tussen hen in de spanning doet toenemen. Gsm’s worden bovengehaald om het ongemak te maskeren. Hier en daar een diepe zucht. Zonder woorden voel je dat er weinig verbondenheid en vertrouwen is. Ieder achter zijn eigen schild.

 

We starten met een korte intro ronde. Enkel het broodnodige wordt gedeeld. De meeste van hen hebben er duidelijk geen zin in, in dit geleuter. Ik stel hen de vraag ‘Wat maakt dat jij vandaag gekomen bent?’ en die resoneert. De energie neemt toe en verhalen over wat er misloopt in het team worden uitgebraakt. Door elkaar heen. Met zeer luide stemmen. Zonder écht te luisteren naar elkaar. Aanvallend. Agressief.

 

Op spanning

Mijn interventies worden strenger, ik moet mijn stem verheffen om gehoord te worden en ik merk dat ik zelf op het puntje van mijn stoel zit. Hoog tijd dus om afstand te nemen. Ik leun achterover en maak terug écht contact met mijn lichaam. Mijn maag is verkrampt en doet pijn. Ik adem er naartoe maar merk dat dit niet helpt. Ik zit gevangen in een bubbel van spanning. ‘Stap eruit..’ fluistert mijn lijf. ‘Blijf zitten en help hen eruit’, zegt mijn verstand.

 

Ik sta op uit de kring. Wandel rustig naar de andere kant van de kamer en leun tegen de eiken eettafel. Het koele, houten oppervlak brengt me wat tot rust. Aan de andere kant van de kamer blijft het team ruzie maken. Ze merken niet dat ik ben opgestaan. De minuten passeren, ik dwing mezelf om niet te interveniëren en laat het proces zijn gang gaan.

 

Op de man af

Een kwartier tikt voorbij als plots één van de deelnemers zijn blik op mij richt en vraagt: “Waarom sta je daar?” Ik zet mij terug bij hen en vertel hen dat ik buikpijn kreeg van de spanning die er tussen hen hing. En dat ik mij afvraag hoe dat voor hen is: iedere dag naar het werk komen en in zo’n vijandelijke context moeten functioneren.

 

Er valt een lange stilte, schilden vallen weg en er volgt een mooi, kwetsbaar en verbindend gesprek. Er is een stapje genomen naar meer vertrouwen en veiligheid. Een stapje vooruit, samen als 1 team.

 

Zoals zo vaak bleek mijn lichaam mijn belangrijkste instrument als procesbegeleider. Die me hielp een diagnose te stellen, om uit te vinden hoe het écht met deze groep gesteld was.  

 

 

Kris Snick en Sofie Hendrikx zijn actief als coach en facilitator. Zij verzorgen vanaf januari 2019 de leergang ‘Faciliteren als persoonlijk vakmanschap: krachtige leerprocessen vormgeven en begeleiden.’ In deze blogreeks delen zij hun persoonlijke ervaringen op dit gebied en hoe zij daarin hun eigen vakmanschap steeds verder ontdekken en ontwikkelen. 

 


Andere interessante blogs op het thema “Inspiratie” voor jou geselecteerd:


5 gewaagde vragen, deel 2

17 jan

5 gewaagde vragen, deel 2

Met de quick scan van vorige week heb je een beeld gekregen van waar het staat met jezelf, met je team en met je organisatie – misschien had je dat al duidelijk en kreeg je daar een bevestiging van. Bij Nieuwjaar horen goede voornemens: om...

Daar kunnen we een boom over opzetten: communicatie voor bosbeheerders

14 jan

Daar kunnen we een boom over opzetten: communicatie voor bosbeheerders

In bosbeheer gaan economie en ecologie hand in hand. Dat is het uitgangspunt van het driejarige Interreg project eco2eco . Verschillende Vlaamse en Nederlandse partners werken aan een duurzaam bosbeheer waarin het mogelijk is natuurdoelen te realiseren én tegelijkertijd economisch interessant kwaliteitshout te oogsten. (bron:...

15 gewaagde vragen voor Nieuwjaar

7 jan

15 gewaagde vragen voor Nieuwjaar

We staan over het algemeen te weinig stil bij hoe we ervoor staan. Ons brein is geneigd om al weer druk bezig te zijn met de volgende urgente gebeurtenis die zich aandient. Echt leiderschap, van jezelf en van anderen, vraagt om bewustzijn van waar je...

Artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouwveiligheid

20 dec

Artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouwveiligheid

Samen met Antonie Van Nistelrooij en Marcel Veenswijk van de Vrije Universiteit schreef ik het artikel " Urgency for Safety in construction: narratives of carpe diem, carpe pecunia and memento mori ". Het is een artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouw veiligheid....

Samen bouwen aan positief onderwijs: wat kun je als schoolleider doen?

17 dec

Samen bouwen aan positief onderwijs: wat kun je als schoolleider doen?

In toenemende mate besteden scholen aandacht aan zaken als talent, welbevinden, motivatie, weerbaarheid en creativiteit. Positief onderwijs is de verzamelnaam voor alles wat een school doet om bewust te werken aan een balans tussen aandacht voor prestaties en voor welbevinden, zowel van leerlingen, als van...

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

10 dec

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

Als veranderkundige heeft Ton ten Broeke een fascinatie voor ‘hoe het gaat’: wat is de achterkant van veranderprocessen? Hoe ziet het eruit achter de aanpakken en stappenplannen? Daar waar het echte werk gebeurt. Hij heeft zes vakgenoten geïnterviewd over precies dát aspect van het werk....

Ontwikkeling van een positief schoolklimaat: gesprekken als hefboom voor organisatie-ontwikkeling

3 dec

Ontwikkeling van een positief schoolklimaat: gesprekken als hefboom voor organisatie-ontwikkeling

Positief Onderwijs gaat over de vraag hoe we in school structureel aandacht kunnen besteden aan bekwaamheden die leerlingen helpen om te floreren, tijdens de schooltijd en erna. Er is een schat aan beproefde lesmethoden en programma’s beschikbaar, denk aan mindfulness op school, Positive Behaviour Support projecten, Deep Democracy, talentlessen, en de Gelukskoffer. Die zijn onmisbaar en waardevol. En ze werken vooral als er in de hele school een klimaat heerst waarin naast aandacht voor prestaties ook consistent oog is voor welbevinden, talent, energie, en positieve relaties. Niet alleen voor de leerlingen, ook voor de docenten.

Hoe geef je leiding aan de ontwikkeling van zo'n positief schoolklimaat? Schoolleider en onderzoeker Mathew White van de Adelaide University heeft er een duidelijk antwoord op: “Leidinggeven aan positief onderwijs? Dat betekent vooral zorgen voor positieve gesprekken, in plaats van negatieve. Door de gesprekken te beïnvloeden, beïnvloed je het hele klimaat in de school.”

Het seizoen van uiterlijke rust en innerlijke groei: een reflectieve winter

29 nov

Het seizoen van uiterlijke rust en innerlijke groei: een reflectieve winter

Het einde van het jaar nadert, de avond valt elke dag op een vroeger moment. Het is koud en het liefst zit je binnen, warm en droog. Even los van de najaarsdrukte op werk en nog net voor de piek van de decemberdrukte… Een mooie...
vorige
1 2 3 ... 64 65 66
volgende