Kousen en korte broek maken het verschil (niet): faciliteren als persoonlijk vakmanschap

5 jun

Kousen en korte broek maken het verschil (niet): faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Het was één van mijn laatste werkdagen voor ik enkele weken zomervakantie zou nemen. De weergoden hadden echter al beslist om voor zomer te kiezen en er was meer dan 30 graden voorspeld. Op zo’n dag waan ik me liefst in een tropisch land en draag ik korte broek en slippers. Zou ik het vandaag voor deze teambegeleiding ook durven? Kom ik zo wel professioneel over? Het gaat tenslotte om een team dat dagelijks in een corporate omgeving werkt.

 

Na enig dubben besloot ik: ‘ik doe het gewoon’. Het is een dag die gaat over het ontdekken van je talenten, het waarderen van de verschillen en eigenheid in elke mens. De korte broek zal dan maar iets vertellen over mijn eigenheid in deze groep. En al na vijf minuten kreeg ik mijn kleine gelijk. Een teamlid kwam naar me toe en zei: “och als ik geweten had dat jij een korte broek droeg, dan had ik het ook gedaan.” Het zette een boeiend gesprek in gang binnen het team over de mate waarop je je anders kleedt, gedraagt of laat zien op het werk. En waarom. 

 

Een paar maanden later had ik een volgende workshop. Toen had ik in de ochtend een eigenwijze keuze gemaakt met betrekking tot mijn sokken. Niemand had er iets van gezegd. Hadden ze het uberhaupt wel gezien? Bij de evaluatie aan het eind van de dag bleek van wel…. Een iets oudere man met veel ervaring was de eerste om het woord te nemen. “Toen ik aan het begin van de dag zag dat je twee verschillende sokken aanhad, dacht ik: oei, oei oei… wat zal die hippie ons hier vandaag komen vertellen.” Ik voelde me heel even betrapt. Die man had mijn subtiele daad van verzet en non-conformisme ontdekt. En het had blijkbaar een effect op mijn imago als begeleider? 

 

Hij ging verder… “Maar ik moet toegeven, ik ben blij verrast. Boeiend om te zien hoe je op een soepele manier onze verschillende meningen en gedachtes tot één geheel wist te brengen.” Zijn reflectie zorgde voor hilariteit in de groep en een kleine rode blos op mijn wangen. 

 

Tegelijk ben ik me meer dan ooit bewust dat de kleren niet alleen de man maken, maar ook iets van mijn persoonlijkheid in de begeleiding leggen. 

 

 

Kris Snick en Sofie Hendrikx zijn actief als coach en facilitator. Zij verzorgen vanaf januari 2019 de leergang ‘Faciliteren als persoonlijk vakmanschap: krachtige leerprocessen vormgeven en begeleiden.’ In deze blogreeks delen zij hun persoonlijke ervaringen op dit gebied en hoe zij daarin hun eigen vakmanschap steeds verder ontdekken en ontwikkelen.  

 

 


Andere interessante blogs op het thema “Inspiratie” voor jou geselecteerd:


Leerinterventies ontwerpen in een snelkookpan

12 feb

Door: MariŽl Rondeel - profiel | Categorie: Inspiratie
Leerinterventies ontwerpen in een snelkookpan

Het vormgeven van een leerinterventie kost vaak meer tijd dan gedacht. Voordat je kunt starten is er al veel denkwerk verzet. Welke doelen streven we na? Hoe maken we het leren aantrekkelijk? Voor het vinden van antwoorden op deze vragen heb je verschillende mensen nodig,...

Februari: opstart en onrust - hoe houd je het uit?

11 feb

Door: Nina Timmermans - profiel | Categorie: Inspiratie
Februari: opstart en onrust - hoe houd je het uit?

Dagboek fragment: - Ik schud de laatste winterse moeheid maar lastig van me af en dat zie ik terug in mijn effectiviteit. Hoewel ik dit jaar de wens had om rustig te beginnen, overvalt het gevoel van haast me toch weer. Door die haast ben...

Veiligheid op een schaal van 'mama' tot 'hielenlikker'. Werken aan veiligheid binnen de logistieke afdeling van Colruyt

4 feb

Veiligheid op een schaal van 'mama' tot 'hielenlikker'. Werken aan veiligheid binnen de logistieke afdeling van Colruyt

Colruyt is een Belgische supermarktketen , met als baseline ‘laagste prijzen’. Om hun producten in de rekken te krijgen, zijn 4000 logistiek medewerkers dag en nacht in de weer. Voor deze mensen is veiligheid een dagelijks aandachtspunt. Een gebrek aan veiligheid kan grote gevolgen hebben....

Het Goede Gesprek

24 jan

Het Goede Gesprek

Laatst gebeurde het ineens. Ik liep tijdens een workshop bij een subgroepje langs en belandde middenin een verhit gesprek. Over de reorganisatie, het management dat zijn rol niet pakte en vele goede ideeën die niet benut werden. De gesprekspartners waren niet te stuiten. Het ene...

5 gewaagde vragen, deel 2

17 jan

5 gewaagde vragen, deel 2

Met de quick scan van vorige week heb je een beeld gekregen van waar het staat met jezelf, met je team en met je organisatie – misschien had je dat al duidelijk en kreeg je daar een bevestiging van. Bij Nieuwjaar horen goede voornemens: om...

Daar kunnen we een boom over opzetten: communicatie voor bosbeheerders

14 jan

Daar kunnen we een boom over opzetten: communicatie voor bosbeheerders

In bosbeheer gaan economie en ecologie hand in hand. Dat is het uitgangspunt van het driejarige Interreg project eco2eco . Verschillende Vlaamse en Nederlandse partners werken aan een duurzaam bosbeheer waarin het mogelijk is natuurdoelen te realiseren én tegelijkertijd economisch interessant kwaliteitshout te oogsten. (bron:...

15 gewaagde vragen voor Nieuwjaar

7 jan

15 gewaagde vragen voor Nieuwjaar

We staan over het algemeen te weinig stil bij hoe we ervoor staan. Ons brein is geneigd om al weer druk bezig te zijn met de volgende urgente gebeurtenis die zich aandient. Echt leiderschap, van jezelf en van anderen, vraagt om bewustzijn van waar je...

Artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouwveiligheid

20 dec

Artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouwveiligheid

Samen met Antonie Van Nistelrooij en Marcel Veenswijk van de Vrije Universiteit schreef ik het artikel " Urgency for Safety in construction: narratives of carpe diem, carpe pecunia and memento mori ". Het is een artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouw veiligheid....
vorige
1 2 3 ... 65 66 67
volgende