De Imperfecte Nacht - de gewelfde poortjes naar de Ander

26 jan 18

De Imperfecte Nacht - de gewelfde poortjes naar de Ander

Bij een imperfect boek, hoort geen perfecte blog. [In deze blog zal ik net...] Van de week was de boekpresentatie van Imperfecte Adviseur. Tijdens De Imperfecte Nacht hebben we met een groep persoonlijk uitgenodigde gasten onderzoek gedaan naar onze eigen imperfectie. In deze blog zal ik op persoonlijke wijze verslag doen van de bijeenkomst, op de manier zoals we die avond ook gewerkt hebben. Namelijk via een ongestructureerd narrative. Dat betekent dat ik het verhaal in een keer schrijf zonder "mijn pen van het papier te halen”. Tot slot onderstreep ik de belangrijkste passages (in deze blog vetgedrukt), bedenk een titel voor de blog en streep nog een paar passages door (in deze blog [schuingedrukt]).

 

De periode voor de nacht zelf was hectisch. Al het geregel om de voorbereidingen goed en de mensen daar te krijgen was allerminst een soepel proces. In de middag [heb...] begeleid ik nog een groep. Superhandig Martijn, terwijl de andere schrijvers de locatie aan het klaarmaken zijn, [zit...] sta ik nog vrolijk op de Maliebaan voor de flipover. Enigszins blij kom ik de locatie in lopen, Fort vechten in Bunnik, om te constateren dat de schrijfinstructie nog niet uitgeprint is. Shit. Toch maar even terug naar de Maliebaan om te printen. Storm in mijn hoofd. Buiten ook trouwens.

 

Langzaam druppelt de zaal vol. Spannend wel. Gaan mensen gezien het weer überhaupt de locatie bereiken? Ben ik eigenlijk klaar om straks in alle rust de aanwezigen toe te spreken? Zucht, waarom heb ik mijn middag niet gewoon vrijgehouden. Fijn Hugo is er, een oud-studiegenoot, en Marlijn, een opdrachtgever. Veel onbekenden ook. Goed om een paar collega’s van Kessels te zien. De kaarsjes branden en de meeste mensen zijn er nu, we gaan beginnen.

 

Iedereen start met het noemen van een eigen imperfectie. Er zijn eigenwijze mensen, mensen die teveel praten, mensen die overal een patroon zien, mensen die graag zien dat anderen hun perfectie erkennen en ga zo maar door. Barbara van der Steen en Marcel Kuhlmann interviewen elkaar over het boek en de gemaakte verhalen. Langzaam word ik iets rustiger in mijn hoofd. Thijs Homan brengt de zaal aan het lachen met zijn Albert Heijn tas en zijn evaluatie van alle veranderkundige [pulp en serieuze...] literatuur over veranderen, waarin eigenlijk niemand schrijft over de binnenkant, de ervaringskant van het veranderkundige werk. En dan kom ik…

 

We gaan aan de slag, dat is mijn boodschap. Na het (uiteindelijk best rustig) vertellen van de schrijfinstructie, is de gewelfde ruimte voor een half uur stil. Heerlijk. Iedereen schrijft en mensen die nog een glas wijn willen halen, doen dat op hun tenen om iedereen rustig te laten schrijven over hun imperfecte moment. Ik begin zin te krijgen in de groepsgesprekken die volgen. Wat zouden er voor verhalen komen? Gaat de opzet lukken?

 

Het moment in de groepsgesprekken is voor mij als de eerste persoon begint te lezen. Wauw. Deze dame heeft een prachtig verhaal over haar advieswerk, waarin ze heen en weer geslingerd wordt door haar streven authentiek en recht door zee te adviseren, terwijl ze ook voelt dat ze in haar casus mee moeten bewegen met de partner in het bureau en daarmee de opdrachtgever. De zin “ik kan het kennelijk niet goed uitleggen” raakt me. Dat heb ik zelf ook zo vaak. Ik herinner me ook Hannah Arendt die dit [onze menselijke eenzaamheid...] het solitaire in de mens noemt, dat we altijd maar proberen contact te maken via taal en dat het ons niet altijd lukt. De volgende persoon in de groep vertelt over haar ervaringen als trekker van een groot project, waarin zij en haar collega van een ander project regelmatig botsen waarmee beide projecten in gevaar komen. Hoe op een gegeven moment in een vergaderzaal vol [andere...] mannen, haar tegenspeler haar bijna slaat. En niemand zegt er iets van. Poeh, die komt wel even binnen.

 

Terwijl ik daar zit in het gesprek, moet ik denken aan Chené Swart’s werk rondom momenten. Hoe je via gesprekken over beleefde momenten, toegang krijgt tot dat moment en de persoonlijke beleving van die persoon. Hiermee wordt nieuwe ervaringskennis gemaakt. Het is dan niet zozeer het herhalen van iets, maar opnieuw naar dat moment teruggaan en vanuit daar nieuwe betekenissen ontdekken. Onder de gewelfde poortjes van Fort Vechten, zit ik enorm blij te wezen met hoe ik toegang krijg tot deze echte, imperfecte ervaringen van wildvreemden.

 

Geïnteresseerd in het boek Imperfecte Adviseur? Bezoek de webshop


Andere interessante blogs op het thema “Inspiratie” voor jou geselecteerd:


5 gewaagde vragen, deel 2

17 jan

5 gewaagde vragen, deel 2

Met de quick scan van vorige week heb je een beeld gekregen van waar het staat met jezelf, met je team en met je organisatie – misschien had je dat al duidelijk en kreeg je daar een bevestiging van. Bij Nieuwjaar horen goede voornemens: om...

Daar kunnen we een boom over opzetten: communicatie voor bosbeheerders

14 jan

Daar kunnen we een boom over opzetten: communicatie voor bosbeheerders

In bosbeheer gaan economie en ecologie hand in hand. Dat is het uitgangspunt van het driejarige Interreg project eco2eco . Verschillende Vlaamse en Nederlandse partners werken aan een duurzaam bosbeheer waarin het mogelijk is natuurdoelen te realiseren én tegelijkertijd economisch interessant kwaliteitshout te oogsten. (bron:...

15 gewaagde vragen voor Nieuwjaar

7 jan

15 gewaagde vragen voor Nieuwjaar

We staan over het algemeen te weinig stil bij hoe we ervoor staan. Ons brein is geneigd om al weer druk bezig te zijn met de volgende urgente gebeurtenis die zich aandient. Echt leiderschap, van jezelf en van anderen, vraagt om bewustzijn van waar je...

Artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouwveiligheid

20 dec

Artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouwveiligheid

Samen met Antonie Van Nistelrooij en Marcel Veenswijk van de Vrije Universiteit schreef ik het artikel " Urgency for Safety in construction: narratives of carpe diem, carpe pecunia and memento mori ". Het is een artikel over cultuurverandering en leiderschapsontwikkeling op gebied van bouw veiligheid....

Samen bouwen aan positief onderwijs: wat kun je als schoolleider doen?

17 dec

Samen bouwen aan positief onderwijs: wat kun je als schoolleider doen?

In toenemende mate besteden scholen aandacht aan zaken als talent, welbevinden, motivatie, weerbaarheid en creativiteit. Positief onderwijs is de verzamelnaam voor alles wat een school doet om bewust te werken aan een balans tussen aandacht voor prestaties en voor welbevinden, zowel van leerlingen, als van...

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

10 dec

'Hoe het gaat' is interessanter dan 'hoe het moet'

Als veranderkundige heeft Ton ten Broeke een fascinatie voor ‘hoe het gaat’: wat is de achterkant van veranderprocessen? Hoe ziet het eruit achter de aanpakken en stappenplannen? Daar waar het echte werk gebeurt. Hij heeft zes vakgenoten geïnterviewd over precies dát aspect van het werk....

Ontwikkeling van een positief schoolklimaat: gesprekken als hefboom voor organisatie-ontwikkeling

3 dec

Ontwikkeling van een positief schoolklimaat: gesprekken als hefboom voor organisatie-ontwikkeling

Positief Onderwijs gaat over de vraag hoe we in school structureel aandacht kunnen besteden aan bekwaamheden die leerlingen helpen om te floreren, tijdens de schooltijd en erna. Er is een schat aan beproefde lesmethoden en programma’s beschikbaar, denk aan mindfulness op school, Positive Behaviour Support projecten, Deep Democracy, talentlessen, en de Gelukskoffer. Die zijn onmisbaar en waardevol. En ze werken vooral als er in de hele school een klimaat heerst waarin naast aandacht voor prestaties ook consistent oog is voor welbevinden, talent, energie, en positieve relaties. Niet alleen voor de leerlingen, ook voor de docenten.

Hoe geef je leiding aan de ontwikkeling van zo'n positief schoolklimaat? Schoolleider en onderzoeker Mathew White van de Adelaide University heeft er een duidelijk antwoord op: “Leidinggeven aan positief onderwijs? Dat betekent vooral zorgen voor positieve gesprekken, in plaats van negatieve. Door de gesprekken te beïnvloeden, beïnvloed je het hele klimaat in de school.”

Het seizoen van uiterlijke rust en innerlijke groei: een reflectieve winter

29 nov

Het seizoen van uiterlijke rust en innerlijke groei: een reflectieve winter

Het einde van het jaar nadert, de avond valt elke dag op een vroeger moment. Het is koud en het liefst zit je binnen, warm en droog. Even los van de najaarsdrukte op werk en nog net voor de piek van de decemberdrukte… Een mooie...
vorige
1 2 3 ... 64 65 66
volgende