Achter de schermen

9 mrt

Achter de schermen

“Lees jij nog wel eens een vakpublicatie helemaal van begin tot eind?” vroeg iemand mij laatst. Naarmate je meer kennis en ervaring hebt kijk je inderdaad selectiever boeken in en kies je hoofdstukken die interessant en nieuw voor je zijn. Bladeren, achteraan beginnen of middenin, de inhoudsopgave bekijken en de lijst met literatuurreferenties.

Maar er is een uitzondering: in mijn rol van redacteur lees ik alle teksten grondig en meerdere malen. Dat geldt voor de artikelen in Onderwijs & Gezondheidszorg en voor de boeken die ik redigeer (K&S Publishers). Het afgelopen jaar waren dat er vier.

 

Als redacteur werk je achter de schermen. Letterlijk achter de beeldschermen, want het grootste deel van het werk verloopt digitaal. Maar ook figuurlijk achter de schermen waar de auteur of een groep auteurs bezig is. Daar ben je getuige van het denk- en schrijfproces waar de toekomstige lezers geen weet van hebben. Een redacteur blijft onzichtbaar voor de lezers. Hooguit wordt hij of zij vermeld in het colofon of het dankwoord dat de auteurs uitspreken aan degenen die behulpzaam zijn geweest bij de totstandkoming van een boek.

Schrijven is bepaald geen fluitje van een cent, zelfs korte teksten zoals columns en boekbesprekingen kosten niet zelden hoofdbrekens.

Het valt de auteurs die een vlotte pen en een vastomlijnd idee hebben vaak toch tegen hoeveel tijd ermee gemoeid is eer alles op papier staat. Tot welke lezers richt ik mij? Zijn die geïnteresseerd in mijn verhaal? Is mijn boodschap duidelijk? Is het toegankelijk geschreven? Wie kan ik als meelezers uitnodigen zodat ik een antwoord op deze vragen krijg?

 

Het maakt veel uit of je de enige auteur bent, of een schrijversduo vormt of met een groep vakgenoten werkt aan een bundel rond een centraal thema. Hoe houd je de focus op het thema, en laat je tegelijkertijd toe dat ieder vanuit een eigen perspectief schrijft? Een voorbeeld daarvan is Gespreid Leiderschap in het onderwijs. Elkaar invloed gunnen voor vernieuwing. Zeer diverse bijdragen onder een gezamenlijke noemer. Soms zoeken auteurs de kracht van het gezamenlijk vertelde verhaal door eenzelfde structuur in elk hoofdstuk. Dat maakt alle bijdragen, ondanks de verschillende inhoud, goed vergelijkbaar. Een voorbeeld daarvan is Imperfecte adviseur. Persoonlijke verhalen over het werk’.

 

Samen aan een tekst werken heeft het voordeel dat er tussentijds overleg en uitwisseling mogelijk is. De verschillen in schrijftempo kunnen soms lastig zijn. De een kan allang klaar zijn met de tekst, terwijl de ander nog volop aan het puzzelen en herschrijven is. Als redacteur ben je dan katalysator: degenen die wat achterblijven kunnen een zetje goed gebruiken.

 

Is er wel eens verschil van mening tussen redacteur en auteur? Natuurlijk. De bedoeling van het redigeerwerk is de auteur en zijn of haar verhaal volledig recht te doen en waar mogelijk kracht bij te zetten. Dat vergt wel eens wat discussie, soms een overleg per Skype, telefoon of een persoonlijke ontmoeting om alles goed door te spreken en het eens te worden. Achter de schermen.

 


Andere interessante blogs op het thema “Activiteiten” voor jou geselecteerd:


Dit item is niet beschikbaar in het Nederlands.

9 nov



...

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

3 sep

Ons lichaam liegt niet: faciliteren als persoonlijk vakmanschap

Klik, klak, klik, klak, het geluid van mijn voetstappen echoot luid door de statige marmeren hal. Vele jaren geleden woonden de directeur en zijn gezin hier. Ik passeer de keuken, een badkamer en kom aan in een statige ruimte met zwaar eiken meubilair, tapijten en...

Bouwen aan het thema organisatiejournalistiek

13 aug

Bouwen aan het thema organisatiejournalistiek

In de themareeks ‘Het geheim van de smid’ in het tijdschrift 'Opleiding & Ontwikkeling' wordt op zoek gegaan naar methoden of aanpakken die waardevol en inspirerend zijn voor de praktijk. In het artikel 'Bouwen aan organisatiejournalistiek' bespreken Mara Spruyt en Derk van der Pol...

Onverwachte tijd

2 jul

Onverwachte tijd

Er zijn weken die ik van ver zie opduiken in mijn agenda. Weken die dreigend dichterbij komen. Waar alle dagen roodgloeiend volgepland staan en tot in de puntjes georganiseerd zijn. Waar er geen ruimte is voor het onverwachte. Want dan red ik het niet. Toch?...

Buitenspelen! Ervaringen van 3 maanden Ďspelení bij K&S

27 jun

Buitenspelen! Ervaringen van 3 maanden Ďspelení bij K&S

In 2002 ben ik bij de gemeente Amsterdam gaan werken waar ik op verschillende plekken in verschillende rollen heb gewerkt. Om in 2014 te landen bij de Amsterdamse School, het leer- en ontwikkelinstituut van de gemeente Amsterdam. Het vak van ontwerpen vind ik geweldig en...

Meerstemmigheid in het hier-en-nu

21 jun

Meerstemmigheid in het hier-en-nu

Als organisatieadviseur ben ik voortdurend bezig om me te verhouden tot de verhalen die mensen die ik begeleid aan mij vertellen. Wat wordt hier eigenlijk gezegd? Welke alternatieve verhalen zien we over het hoofd? Welke reacties zijn er op alternatieve verhalen en wat betekent dit...

Positief Onderwijs: Hoe maken we in school meer ruimte voor talent en welbevinden van docent en leerling?

18 jun

Positief Onderwijs: Hoe maken we in school meer ruimte voor talent en welbevinden van docent en leerling?

‘Als je het in een paar woorden benoemt, wat wens je dan vooral voor je kinderen?’ Dat was de vraag die Martin Seligman enkele jaren terug aan honderden ouders voorlegde. De antwoorden vertoonden een duidelijk patroon: ‘een gelukkig leven’, ‘dat ze vriendelijke volwassenen worden, ‘dat...

Drie tips om talent en potentieel te leren identificeren bij anderen

8 jun

Drie tips om talent en potentieel te leren identificeren bij anderen

Mensen inzetten op hun sterktes, hen uitnodigen om het beste uit zichzelf te halen, … het lijkt allemaal logisch en evident, maar hoe doe je dat in de praktijk? We zijn vaak gekleurd in de manier waarop we naar onszelf kijken. We...
vorige
1 2 3 ... 26 27 28
volgende